Rembrandt van Rijn – De meester van de Gouden Eeuw – deel 2

{lang: 'nl'}

Vorige week ging het over de eerste 30 levensjaren van Rembrandt van Rijn, deze week beschrijft de jaren nadien en de waardering voor zijn werken.

Zijn schilderwerk was vooral barok, maar vanaf circa 1640 versoberde het. De bekende Nachtwacht wordt als een laatste werk gezien in de barokke stijl. De oorzaak hiervan ligt vermoedelijk in het jonge overlijden van drie kinderen, en van Saskia (in 1642).
Rond 1647 trok Hendrickje Stoffels bij Rembrand in. Zijn financiële situatie verslechterde enorm, waardoor hij in 1656 failliet werd verklaard. Hendrickje overleed in 1663, zijn zoon Titus in 1668. In zijn laatste jaren, waarin Rembrandt gerijpt was door tegenslag, schilderde hij nog een aantal meesterwerken, waaronder Het joodse bruidje (1665) en De staalmeesters (1662). Rembrandt overleed in 1669 te Amsterdam.

Frank Zweegers Kunst - Het Joodse bruidje
(Het Joodse bruidje – wikimedia.org)

Rembrandt van Rijn heeft een zeer groot oeuvre, bestaand uit circa 420 schilderijen, 300 etsen en 1400 tekeningen. Dit maakt hem zeker één van de meest productieve en invloedrijkste schilders uit de Europese kunstgeschiedenis. In het begin werd hij wel gewaardeerd, later werd dat minder toen er in 1675 negatieve kritiek over hem geuit werd. Het verwijt was dat Rembrandt de regels van de kunst niet volgde, wat hem een onontwikkelde schilder maakte. A. Houbraken schreef zijn kritiek op, op een manier dat het leek alsof Rembrandt het zelf schreef, en men dacht dat hij van slechte afkomst was.

Rond 1715 kreeg Rembrandt zijn erkenning en waardering terug, en in 1852 kreeg hij in Amsterdam zelfs een standbeeld.

Frank Zweegers Kunst - Standbeeld Rembrandt van Rijn te Amsterdam
(Standbeeld Rembrandt van Rijn te Amsterdam – wikimedia.org)