Maak kennis met de school van Barbizon

{lang: 'nl'}

Afbeeldingsresultaat

Wat is de school van Barbizon

Voordat een groepje schilders rond 1830 de natuur gingen schilderen werd deze alleen gebruikt als achtergrond voor klassieke en historische taferelen. Kunstschilders die in de periode van 1830 tot en met 1870 ook echt alleen maar schilderijen creëerde die de natuur lieten zien haalden hun motieven uit de bosrijke streken rond Barbizon in Frankrijk. Zij maakten hun schilderijen in de open lucht en deze kunstwerken waren een revolutie in de landschapsschilderkunst. De schilderijen van de natuur werden zonder verdere opsmuk geschilderd. Alleen maar puur natuur dus. Dit werd in veel kringen in die tijd niet echt gewaardeerd.

Romantiek in de schilderkunst

Romantiek was in die jaren een stroming binnen de westerse schilderkunst. De nadruk werd gelegd op verbeeldingskracht en subjectieve expressie. De werkelijkheid werd vaak wat geïdealiseerd weergegeven. Als reactie op de romantiekstroming kwam de landsschapsskunst in opkomst. Realistisch schilderen, dus schilderen zoals het ook werkelijk was. Het Franse dorpje Barbizon met zijn omringende bossen van Fontainebleau gaven de schilders genoeg inspiratie om hun schilderijen te maken. Zo richtten de kunstschilders zich tegen de academisme van de Parijse salons.

De schilders van de school van Barbizon

De school van Barbizon werden o.a. beïnvloed door schilders als;

  • Théodore Rousseau
  • John Constable
  • Jacob van Ruisdael
  • Meindert Hobbema

Deze en nog vele andere kunstschilders drukten hun stempel op de school van Barbizon en zorgden ervoor dat het realistische landschapsschilderen werd geaccepteerd en steeds meer waardering kreeg.

Jacob van Ruisdael

De in 1628 te Haarlem geboren Ruisdael was een bekend etser en schilder van landschappen en zeegezichten. Deze landschapsschilder heeft grote invloed gehad op de school van Barbizon. Meindert Hobbema was een leerling van Jacob en ook deze persoon heeft een zeker invloed gehad op de school van Barbizon. Jacob van Ruisdael stond rond het jaar 1650 hoog in aanzien in Amsterdam.

Théodore Rousseau

Een zeer gewaardeerd lid van de school was Théodore Rousseau. De in 1812 te Parijs geboren Théodore kreeg een academische opleiding o.a. bij de landschapsschilder Charles Rémond. Théodore voelde zich sterk aangetrokken door de natuur en vooral de bossen van Fountainbleau was voor hem een gebied dat door zijn mysterie en grootsheid direct door hem geschilderd wilde worden. Eén van zijn bekende schilderijen was “Landschap bij Barbizon” wat hij in 1850 heeft geschilderd. Een ruig, heuvelachtig landschap wat met vrij donkere tinten is opgebracht. In het landschap staat een kromgegroeide boom waar vaag een aantal dieren (koeien?) staan. Het lijkt een beetje op een duinlandschap.

 

De kunststroming het neo-impressionisme

{lang: 'nl'}

Het neo-impressionisme is een kunststroming die is ontstaan omstreeks 1884 in Frankrijk. De grondleggers van deze schilderstijl zijn de Franse schilders Paul Signac en George Seurat. In het artikel wordt verder ingezoomd op kenmerken van het neo-impressionisme en haar ontstaansgeschiedenis.

Ontstaan van het neo-impressionisme

Het neo-impressionisme is ontstaan tijdens de tentoonstelling van de Independants (een nieuwe tentoonstellingsgroep) in 1884, waarbij de schilders Seurat en Signac elkaar ontmoette. Twee jaar later werd in Parijs door impressionisten de laatste tentoonstelling gehouden, waarbij neo-impressionistische kunst werd getoond. Tijdens een tweede tentoonstelling gehouden door de Independants gingen andere kunstenaars zich interesseren in het neo-impressionistische werk en sloten zich aan bij de nieuwe stroming.

Kenmerken van de stroming

Het neo-impressionisme is te herkennen aan het gebruik van stipjes (pointillisme genoemd) of hele kleine streepjes (divisionisme genoemd). Het gebruik van deze technieken moest ervoor zorgen dat de kleuren zich niet mengde op het palet, maar op het doek zelf.

Beroemde kunstenaars

Bekende kunstenaars uit het neo-impressionisme zijn Georges Seurat en Paul Signac. Beide schilders worden gezien als de grondleggers van de stroming. Seurat werkte toegewijd aan het onderzoeken van de kleurentheorie. Het bekendste werk van Seurat is La Grande Jatte. Seurat overleed al op jonge leeftijd (31) aan de gevolgen van acute difterie. Signac was de woordvoerder van de stroming en leerde Seurat hoe om te gaan met prismatische kleuren. Na de dood van Seurat ging Signac door en ging naast het schilderen ook schrijven.

De belangrijkste neo-impressionist uit Nederland is Jan Toorop. Toorop was een van de gangmakers in de tweede periode van de stroming. In zijn werk legde Toorop de nadruk op sterke lichteffecten, Luminisme genoemd. Met zijn werk beïnvloedde hij onder meer Piet Mondriaan. Andere beroemde Nederlandse kunstschilders die behoorde tot het neo-impressionisme waren Henry van de Velde, Jan Sluijters en Ferdinand Nibbrig.