Waarom was veel kunst in de middeleeuwen anoniem?

{lang: 'nl'}

Waarom was veel kunst in de middeleeuwen anoniem?

We kennen tegenwoordig nog veel oude kunst, waarbij er geen naam van de ontwerper bekend is. Dit gaat niet alleen om beeldende kunst, zoals schilderijen en beeldhouwwerken, maar denk ook aan de vele prachtige Gotische en Romaanse kerken en kathedralen, waarvan we niet weten wie dit ooit heeft ontworpen. Ook vele boeken en geschriften uit oude tijden zijn tot op heden nog steeds niet te linken aan een schrijver. Er kunnen enkele redenen zijn waarom kunstenaars of ontwerpers ervoor kozen om anoniem te blijven.

Religie

In de middeleeuwen was het christendom één van de belangrijkste pilaren, waar de samenleving op ruste. Er was voor de reformatie ook maar één grote kerk en dat was de Rooms Katholiek kerk, met enorm veel macht. Alles stond dus in het teken van religie en mensen lieten zich in hun dagelijks leven en met hun doen en laten leiden door religie. Ook kunstenaars en ontwerpers deden dit. Voor hen gold vaak de Bijbelse gedachte, dat alle eer naar God moest gaan en niet naar de mens. Wanneer men dus iets ontworpen had, dan paste het in die tijd niet om jezelf alle eer daarvoor te geven, want dat was jezelf verheffen boven God. Daarom bleven veel kunstenaars anoniem, want hun naam was niet belangrijk. Het was veel belangrijker dat men dit door God gegeven mogelijkheden heeft weten te bereiken. Deze gedachte werd na de middeleeuwen snel losgelaten en kwamen kunstenaars in het volle licht te staan met hun kunstwerken.

middeleeuwen

middeleeuwen

Excentriek

Een andere reden waarom kunstenaars anoniem kunst maakten, is het feit dat er in de middeleeuwen wel eens aanstoot aan hun gedrag en gedachtegoed werd genomen. Sommige kunstenaars konden heel excentriek zijn en in een zwaar Christelijke middeleeuwse samenleving, pasten ideeën over een vrije samenleving, vrijheid van religie en afwijkend seksueel gedrag niet. Er zijn voorbeelden van kunstenaars die om deze redenen gevangen zijn genomen of zelfs ter dood zijn gebracht. Ook de Rooms Katholieke kerk had een belangrijke stem, om dergelijke kunstenaars te laten vervolgen. Dit resulteerde in het feit dat kunstenaars ondergronds moesten gaan om hun kunst te verwezenlijken.