Willem van Genk

{lang: 'nl'}

Leven en werk van kunstschilder Willem Van Genk
De autistische Willem van Genk werd in 1927 geboren in Voorburg. Reeds op jonge leeftijd toonde hij zich een absolute uitblinker in tekenen. Zowel in zijn leef-en denkwereld als in zijn vele werken is niets voorspelbaar. Van Genk leefde en werkte in een impuls. Nadat hij enkele jobs uitvoerde als graficus, belandde hij aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten van Den Haag. Dat betekende voor Van Genk de start van een rijk gevulde carrière waarin hij door de ene werd geprezen en door andere verguisd.

Aandacht voor het kleinste detail
In al zijn werken toont Van Genk zijn aandacht voor de allerkleinste details. In het begin van zijn carrière weerspiegelde dat zich in verbluffende collages, steeds met een imposant en centraal beeld omringd door een ganse reeks kleinere beelden. Al zijn werken herinneren aan zijn niet gemakkelijke leven, maar ook aan zijn talrijke reizen en zijn verrassende ideologieën.

Eigenzinnige kunstenaar

Willem Van Genk was niet alleen autodidact. Het was even goed een eigenzinnige kunstenaar, die altijd zijn eigen weg ging en van geen compromissen wilde weten. Zijn verblijf op de Academie had nochtans een belangrijke invloed op zijn latere werk. Hij zocht zijn inspiratie vooral in boeken en in tijdschriften over hedendaagse kunst.

De opmerkelijke evolutie in al zijn werken resulteerde in 1964 in zijn eerste tentoonstelling. Dat gebeurde op uitnodiging van, jawel, de Academie. Die expo bleek meteen een schot in de roos. Het succes was slechts van erg korte duur, maar Van Genk zette koppig door en ging zoals altijd zijn eigen weg.

Voorliefde voor architectuur, voertuigen en techniek
Gaandeweg toonde Van Genk meer en meer interesse voor grootse architectuurprojecten, indrukwekkende voertuigen en ingewikkelde technische installaties. Dat alles combineerde hij met zijn traumatische levenservaringen gaande van paranoïde angsten en zijn schrikwekkende achtervolgingswaanzin.

Zowel gedwongen als vrijwillig in de psychiatrie
Zowel in zijn leven als zijn werk was ieder logisch denkpatroon steeds ver te zoeken. Deze eigenzinnige kunstenaar werd AL talrijke keren opgenomen in de psychiatrische inrichting Bloemendaal. Soms vrijwillig, maar meestal onder zware dwang. Terwijl zijn werk steeds met een minachtend knipoog werd beoordeeld, wordt Van Genk vandaag tot de belangrijkste kunstenaars van de outsider-arts in ons land gerekend.

Koning van de stations

Van Genk noemde zichzelf ‘de koning van de stations’. Hij toonde van in zijn jeugd een grote voorliefde voor stations. Dat weerspiegelde zich in vele van zijn werken. Alles wat groot en indrukwekkend was fascineerde hem. Gaande van allerlei voertuigen en treinen, tot tanks, stations en zeppelins.

Regenjassen
Naast tekeningen, bezat Willem van Genk een ook een grote verzameling… regenjassen.
Vooral lange, donkere, lederen of nep lederen regenjassen. Dat is ongetwijfeld het gevolg van een trauma, opgelopen tijdens de oorlog. Hij droeg vooral jassen die hij met stevige knopen heel nauw kon aansluiten. Regenjassen droeg hij meestal slechts één keer.

Internationale onderscheiding
Van Genk, die zowel door zijn familie- als zijn vriendenkring en zijn collega’s nooit ernstig werd genomen, won in 1997 toch de Grand Prix op een internationale expositie van naïeve en outsiderkunst in Bratislava. Sindsdien gaat er geen maand voorbij of er wordt wel ergens in binnen- als buitenland een tentoonstelling met zijn werken georganiseerd. En zowel het Stedelijk Museum in Amsterdam, als het Musée d’Art Moderne in Parijs en het Croation Museum of Naive Art in Zagreb hebben ondertussen al werk van hem aan de muren hangen.

Annecy animatiefilmfestival: Pineapple Calamari

{lang: 'nl'}

Van de Engelse filmschool studeert elk jaar een internationale klas animatoren af. De toegepaste technieken zijn even divers als de achtergronden van de afstudeerders. Eén van de kersverse professionals is Kasia Nalewajka, een jonge ietwat verlegen Poolse, die afstudeerde met Pineapple Calamari, een film van negen minuten over het gemis van een geliefde en over het verwerken daarvan. De traditionele stop-motionanimatie met figuren van klei in een wereld op schaal is even ontroerend als humoristisch. De trailer is hier te zien, de film zelf is geselecteerd voor het Annecy International Animated Film Festival. Andere films van de Engelse nationale filmschool zijn My Stuffed Granny van Effie Pappa, en Mend and Make Do van Bexie Bush. Uit Nederland is ook een inzending geselecteerd. Deze animatie met de titel Gracht werd geregisseerd door  Joost de Jong, Michael Koning en Jeroen Hoolmans.

Over Dinner

{lang: 'nl'}

Een jonge jongen zit aan tafel met zijn ouders. Hij staat op het punt zijn leven voorgoed te veranderen. Morgen gaat hij het leger in. In deze animatie wordt pijnlijk mooi in beeld gebracht hoe de realiteit van het soldatenleven hard tot de jongen doordringt. Over Dinner is een korte animatiefilm van Marcus Armitage, student van de Engelse Royal College of Art. De film is van begin tot eind geschilderd.

Tip van Frank Zweegers: de bijzonderste animaties van het afgelopen jaar allemaal zien? Ga in juni naar Annecy!

Superouders

{lang: 'nl'}

Ze zijn er hoor: ouders die het helemaal begrepen hebben. Die precies weten hoe je een leventje vol fantasie en vrolijkheid een kickstart geeft. Neem bijvoorbeeld Lilly en Leon van Cardboardboxoffice.com. Zij hadden een hoop dozen in hun huis (vanwege hun verhuizing), en een baby (vanwege hun bevalling), en combineerden die met hun liefde voor film. Baby Orson (ken uw klassiekers!) beleeft nu elk weekend een nieuw avontuur, gebaseerd op een bekende film:

Frank Zweegers - cardbox office castaway

Castaway (bron: cardboardboxoffice.com)

Frank Zweegers - cardbox office alien

Alien (bron: cardboardboxoffice.com)

Frank Zweegers - cardbox office die hard

Die Hard (bron: cardboardboxoffice.com)

Frank Zweegers - cardbox office jaws

Jaws (bron: cardboardboxoffice.com)

Leuk? Tip van Frank Zweegers: je kunt de cardboardboxoffice volgen op facebook!

The Jolly Dot

{lang: 'nl'}

Samen met animator Dan Ojari, maakte Mikey Please (die van The Eagleman Stag!) een prachtig tribuutje aan animatoren Richard Williams en Norman McLaren, alsook aan muzikant Ivor Cutler. Het resultaat is kort maar krachtig, maar straalt vooral zoveel vreugde uit, en liefde voor het medium.

Kijk verder op www.danojari.com, en op mikeyplease.co.uk!

The Eagleman Stag

{lang: 'nl'}

Frank Zweegers Kunst - the eagleman stag

Bron afbeelding: www.booooooom.com/

Wow. Dit gaat een van de meest fantastische animaties zijn die je ooit hebt gezien. Mikey Please maakte dit meesterwerk: The Eagleman Stag. Geen computer-animatie, maar een echte stop-motion-animatie, met duizenden handgemaakte modellen van foam. Kijk de gehele film hieronder.

Voor een kijkje achter de schermen, kijk hier!

Filmklassiekers 3: Der Himmel über Berlin

{lang: 'nl'}

Wie City of Angels een fijne film vond, moet zeker Wim Wenders’ Der Himmel über Berlin kijken. Deze filmklassieker van de maker van Paris, Texas is een staaltje prachtige cinematografische kunst. Prachtige beelden van Berlijn net na de oorlog worden gecombineerd met een prachtig liefdesverhaal over een engel die valt voor een trapeze-acrobate.

De film bezorgde Wenders diverse internationale prijzen, waaronder die voor Beste Regisseur op het Filmfestival van Cannes en de European Film Awards.

Filmklassiekers 2: The Red Shoes

{lang: 'nl'}

Je hoeft niet van ballet te houden om The Red Shoes van Powell en Pressburger te waarderen. De film werd in 1948 als bewerking van het sprookje “De rode dansschoentjes” van de Gebroeders Grimm gemaakt en vertelt het verhaal van een jonge vrouw die wordt verscheurd tussen haar grootste passie en haar grote liefde.

In de hoofdrol een adembenemende Moira Shearer met prachtige rode krullen. En een vormgeving om u tegen te zeggen, in heerlijk technicolor, waarin het warme rood wordt afgezet tegen contrasterend nachtblauw.

Halverwege de film een bijna legendarische balletvoorstelling van 15 minuten – die uiteindelijk toch niet op kan tegen het slot, waarbij zelfs een ruwe bolster nog een traantje kan wegslikken.

Een dijk van een productie, met toen al een geweldige trailer:

Filmklassiekers 1: Det Sjunde Inseglet

{lang: 'nl'}

Er zijn films die je gezien móet hebben, net als dat er boeken zijn die je moet lezen, en eten is dat je een keer in je leven gegeten moet hebben. Dat wil niet zeggen dat je de film leuk gaat vinden, het boek mooi, of het eten lekker. Maar je er moet in alle gevallen wel degelijk van geproefd hebben. Wat je er vervolgens van vindt is aan jou.

Eén van die te beproeven klassiekers is Ingmar Bergmans Det Sjunde Inseglet. Een film die voor geen geld in 38 dagen werd gemaakt in 1957 en die vervolgens alle prijzen won in Cannes. Hij gaat over het leven en de dood, prachtig lyrisch verteld in de setting van een Denemarken dat na de kruistochten wordt geplaagd door de Pest.

De film lijkt eerst simplistisch en heeft wel wat weg van een poppenkast. Maar steeds duidelijker wordt de diep symbolische onderlaag van het verhaal. Het is bijzonder onderhoudend en raakt aan allerlei levensvragen. Naarmate het verhaal vordert, word je erin meegesleept en groeit er een verlangen om te begrijpen. Magisch. Gaat dat zien!

De ontmaagding van Eva van End

{lang: 'nl'}

De film ging in première op Internationaal Filmfestival Rotterdam, en werd al voor er een distributeur in Nederland was gevonden, geselecteerd voor het filmfestival in Toronto. Ongekend voor Nederlandse begrippen. De film wordt onthaald met jubelende commentaren: origineelste Nederlandse film sinds tijden volgens het Parool, een knap debuut volgens de Volkskrant en Metro vindt de film hilarisch op een subtiele manier. In elke krant scoort de film het maximum aantal sterren.

Waarom? Omdat het inderdaad de beste Nederlandse film in tijden is, gemaakt door een nieuwkomer, die zich nou eens niet heeft gemeten aan wat er gemaakt wordt in Nederland, maar aan de internationale top. Geen tijdelijke scoorfilm, maar een film die de boekjes in kan. En je kunt erbij zijn, terwijl geschiedenis wordt geschreven. De film draait namelijk nú in de Nederlandse bioscopen! Mis hem niet.

Amsterdam:
Kriterion – 17:45 & 19:45
Het Ketelhuis – 21:15

Delft:
Lumen – 19:30/19:45

Den Bosch:
Verkadefabriek – 17:00 & 21:30

Den Haag:
Filmhuis Den Haag – 13:00 & 19:30

Enschede:
Filmhuis Concordia Cinema – 19:15

Haarlem:
Filmschuur – 21:15

Nijmegen:
LUX – 14:30 & 19:15

Rotterdam:
Lantaren/Venster – 21:15

Utrecht:
Louis Hartlooper Complex – 19:00/20:00