Piet Mondriaan

{lang: 'nl'}

Pieter Cornelis Mondriaan, geboren te Amersfoort op 7 maart 1872, beroemd en bekend als Piet Mondriaan, was een Nederlandse schilder die revolutionaire artistieke werken maakte in Nederland, Frankrijk, Engeland en de Verenigde Staten. Hij staat bekend als een pionier in de ontwikkeling van de moderne abstracte kunst. Hij was medeoprichter van de Nederlandse beweging voor abstracte kunst, “De Stijl”. In zijn schilderijen speelde hij met de eenvoudigste samensmelting van rechte lijnen, rechte hoeken, primaire kleuren zoals zwart, wit en grijs. Veel werken dat Mondriaan gingen verloren toen hij moest verhuizen naar de Verenigde Staten als gevolg van de dreiging van het groeiende fascisme in Europa.

Zijn kindertijd en eerste stappen in de kunstwereld.

Zijn vader was directeur bij een plaatselijke school en ook een gekwalificeerde tekenleraar die verantwoordelijk was voor het initiëren van zijn zoon in de wereld van de kunst. Piet Mondriaan studeerde aan de Academie voor Beeldende Kunst, in Amsterdam en werd leraar in het basisonderwijs. Ondertussen begon hij ook al te schilderen.

Hoe verliep zijn carrière

Mondriaan was nauw betrokken bij de theosofische beweging in die in 1908 door Helena Petrovna Blavatsky gelanceerd werd. In het volgende jaar trad hij toe tot de Nederlandse tak van deze beweging. Dit alles had een grote invloed op zijn schilderwerk.Een tentoonstelling met kubistische schilderijen in 1911 had een grote impact op zijn verdere werk.Zijn zoektocht naar artistieke vereenvoudiging is duidelijk weer te vinden in de twee versie van zijn beroemde schilderij “Stilleven met gemberpot.
In 1911 vestigde hij zich in Parijs en liet zijn werk beïnvloeden door schilders als Picasso en Georges Braque. Mondriaan gebruikt zijn kunst en schilderijen als zijn ultieme spirituele uitlaatklep en vanaf 1913 begon hij steeds meer zijn artistieke bezigheden samen te voegen met zijn theosofische studies samen tot een nieuwe theorie.

Afbeeldingsresultaat voor piet mondriaan

In 1914 bezocht hij Nederland. Maar door de toenemende spanning als gevolg van de h
anden zijnde Eerste Wereldoorlog werd hij gedwongen om in Nederland te blijven. In deze periode begon hij, samen met Van Doesburg, met de publicatie van het tijdschrift “De Stijl“. Na de oorlog keerde hij terug naar Frankrijk, en het was hier dat hij zijn geliefde abstracte kunst verder ging ontwikkelen. Rond 1920 is zijn stijl verder getransformeerd naar een rijpere vorm met dikke zwarte lijnen, grotere en minder talrijke afgebakende vormen. Mondriaan begint meer gebruik te maken van de ruitvorm tin zijn schilderijen. Het schilderij: “Ruit met twee lijnen … (1926)” is momenteel te zien in het Philadelphia Museum of Art en is de meest minimalistische van zijn aquarellen. Vanwege het groeiende fascisme in Parijs vertrok Mondriaan in 19838 naar Londen en daarna naar Manhattan. Daar produceerde hij verder werken die gebaseerd waren op de ruitvorm zoals: ”Ruit Samenstelling met vier gele lijnen (1933)”, een eenvoudige schilderij waarin Mondriaan experimenteerde met dikke, gekleurde lijnen in plaats van zwarte. Het vervangen van de zwarte lijnen door de gekleurde was de laatste evolutie in zijn werk. Mondriaan evolueerde in zijn kunstenaarschap door de jaren heen. Hij begon met figuratieve schilderijen evolueerde naar een non-figuratieve schilder-een vorm van kunst die hij neoplasticisme noemde.

 

De kracht van het Bauhaus

{lang: 'nl'}

Het Bauhaus is voor veel kunstliefhebbers de bakermat van de kunstontwikkeling. De opleidingsschool, die eerst in Weimar, daarna in Dessau en vervolgens nog een jaar in Berlijn gevestigd was, bood plaats aan beeldend kunstenaars, ambachtslieden en architecten, om zich in hun vakgebied te bekwamen.

Hoe ontstond het Bauhaus?

Het Bauhaus is ontstaan uit de Hochschule für Bildende kunst en de Sächsische Kunstgewerbeschule. Deze twee scholen werden samengevoegd en het Staatliches Bauhaus Weimar, kort gezegd Bauhaus, ontstond. De architect Walter Gropius was hier verantwoordelijk voor en eigenaar van.
Er was onderricht te krijgen in de vakgebieden van de plastische kunst, industrie en ambachtelijke techniek.

Waar de opleiding het expressionisme uitdroeg, werd dit onder de bezielende leiding van de Nederlands kunstenaar Theo van Doesburg omgevormd naar het modernisme.
Ontwerpen die hier ontstonden waren vaak erge praktisch van aard.

Welke bekende kunstenaars kennen we uit deze periode?

Er zijn veel bekende kunstenaars die les hebben gehad aan het Bauhaus, of er les hebben gegeven. Zo heeft de Zwitserse schilder Johannes Itten er lesgegeven, evenals Paul Klee en László Moholy-Nagy.
Ook Duitse kinstenaars als Lyionel Feininger en Oskar Schlemmer waren leraren op deze school.
Beroemde studenten van het Bauhaus waren Werner Graeff, Max Bill en Kity van der Mijll Dekker.

Voortleven van het Bauhaus, toen en nu

Hoewel het Bauhaus in 1933 werd opgedoekt, heeft het een grote impact gehad op de kunstwereld. Het levensmotto van Bauhausstudenten en -docenten was dat een betere architectuur en woonomgeving mensen beter tot hun recht laat komen, en uiteindelijk een betere wereld creëeren. Hierdoor was de opleiding voor iedereen beschikbaar, en kregen mannelijke en vrouwelijke studenten gelijke kansen, hoewel dit niet voor iedereen goed verliep.

Terwijl in de Tweede Wereldoorlog weinig ruimte en aandacht was voor de Bauhausstijl, veranderde dit daarna langzaam maar zeker. De decoratieve en versierde Jugendstill maakte plaats voor het functionele en praktische meubilair van het Bauhaus. Ook in de huidige meubelstijlen zie je dit praktische en kwalitatieve design voor de grote massa weer terug.

Afbeeldingsresultaat voor bauhaus

Het tijdperk van Michelangelo

{lang: 'nl'}

De kunstenaar Michelangelo Buonarroti

Voluit; Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni. Deze man is één van de belangrijkste kunstenaars van de Italiaanse renaissance. De meeste mensen kennen hem als kunstschilder maar hij blonk ook uit op het gebied van beeldhouwen. Tevens was hij architect en dichter. Als kind tekende hij graag. Tot ongenoegen van zijn vader vond hij kunst belangrijker dan school. Hij zette door en niet zonder succes! Op zijn zestiende ging hij in de leer bij Domenico Ghirlandaio om vervolgens te gaan leren bij een bekende beeldhouwer. Ook heeft Michelangelo een tijd vertoeft tussen geleerden en dichters. Dat was in de periode 1490-1492.

Vertrek naar Bologna

Michelangelo verbleef tot dan toe in Florence. Toen de stad in de greep kwam van iemand die tegen kunst was vertrok hij naar Bologna. Hij maakte daar “De engel met de kandelaar” en de bekende beelden van Sint Proculus en Sint Petronius. Hij keerde even terug naar Florence om vervolgens naar Rome te gaan. Hier vervaardigde hij de beelden Bacchus en de bekende Pietà. De laatstgenoemde vinden we terug in de Sint-Pieter in Rome. Begin 1500 ging hij weer terug naar Bologna waar de sfeer nu anders was. Het beeldhouwwerk “David” werd in deze periode door hem gemaakt. In 1505 ging hij terug naar Rome om het grafmonument van de toenmalige Paus te creëren. Maar liefst 32 jaar na het overlijden van de Paus was dit pas af! In opdracht van de Paus maakte Michelangelo ook fresco’s voor het plafond van de Sixtijnse Kapel in Rome. Deze prachtige werken zijn tegenwoordig wereldberoemd. Later kreeg Michelangelo ook architectonische opdrachten. In onder andere de Sanlorenzobasiliek in Florance is dit terug te zien.

Voorgoed naar Rome

In 1534 vertrok hij definitief naar Rome. In 1541 werd de laatste hand gelegd aan “Het laatste oordeel”. Het plein en de trap van Piazza del Campidoglio zijn ook ontwerpen van deze grootmeester. Michelangelo is bijna 89 jaar oud geworden.

Maak kennis met de school van Barbizon

{lang: 'nl'}

Afbeeldingsresultaat

Wat is de school van Barbizon

Voordat een groepje schilders rond 1830 de natuur gingen schilderen werd deze alleen gebruikt als achtergrond voor klassieke en historische taferelen. Kunstschilders die in de periode van 1830 tot en met 1870 ook echt alleen maar schilderijen creëerde die de natuur lieten zien haalden hun motieven uit de bosrijke streken rond Barbizon in Frankrijk. Zij maakten hun schilderijen in de open lucht en deze kunstwerken waren een revolutie in de landschapsschilderkunst. De schilderijen van de natuur werden zonder verdere opsmuk geschilderd. Alleen maar puur natuur dus. Dit werd in veel kringen in die tijd niet echt gewaardeerd.

Romantiek in de schilderkunst

Romantiek was in die jaren een stroming binnen de westerse schilderkunst. De nadruk werd gelegd op verbeeldingskracht en subjectieve expressie. De werkelijkheid werd vaak wat geïdealiseerd weergegeven. Als reactie op de romantiekstroming kwam de landsschapsskunst in opkomst. Realistisch schilderen, dus schilderen zoals het ook werkelijk was. Het Franse dorpje Barbizon met zijn omringende bossen van Fontainebleau gaven de schilders genoeg inspiratie om hun schilderijen te maken. Zo richtten de kunstschilders zich tegen de academisme van de Parijse salons.

De schilders van de school van Barbizon

De school van Barbizon werden o.a. beïnvloed door schilders als;

  • Théodore Rousseau
  • John Constable
  • Jacob van Ruisdael
  • Meindert Hobbema

Deze en nog vele andere kunstschilders drukten hun stempel op de school van Barbizon en zorgden ervoor dat het realistische landschapsschilderen werd geaccepteerd en steeds meer waardering kreeg.

Jacob van Ruisdael

De in 1628 te Haarlem geboren Ruisdael was een bekend etser en schilder van landschappen en zeegezichten. Deze landschapsschilder heeft grote invloed gehad op de school van Barbizon. Meindert Hobbema was een leerling van Jacob en ook deze persoon heeft een zeker invloed gehad op de school van Barbizon. Jacob van Ruisdael stond rond het jaar 1650 hoog in aanzien in Amsterdam.

Théodore Rousseau

Een zeer gewaardeerd lid van de school was Théodore Rousseau. De in 1812 te Parijs geboren Théodore kreeg een academische opleiding o.a. bij de landschapsschilder Charles Rémond. Théodore voelde zich sterk aangetrokken door de natuur en vooral de bossen van Fountainbleau was voor hem een gebied dat door zijn mysterie en grootsheid direct door hem geschilderd wilde worden. Eén van zijn bekende schilderijen was “Landschap bij Barbizon” wat hij in 1850 heeft geschilderd. Een ruig, heuvelachtig landschap wat met vrij donkere tinten is opgebracht. In het landschap staat een kromgegroeide boom waar vaag een aantal dieren (koeien?) staan. Het lijkt een beetje op een duinlandschap.

 

De kunststroming het neo-impressionisme

{lang: 'nl'}

Het neo-impressionisme is een kunststroming die is ontstaan omstreeks 1884 in Frankrijk. De grondleggers van deze schilderstijl zijn de Franse schilders Paul Signac en George Seurat. In het artikel wordt verder ingezoomd op kenmerken van het neo-impressionisme en haar ontstaansgeschiedenis.

Ontstaan van het neo-impressionisme

Het neo-impressionisme is ontstaan tijdens de tentoonstelling van de Independants (een nieuwe tentoonstellingsgroep) in 1884, waarbij de schilders Seurat en Signac elkaar ontmoette. Twee jaar later werd in Parijs door impressionisten de laatste tentoonstelling gehouden, waarbij neo-impressionistische kunst werd getoond. Tijdens een tweede tentoonstelling gehouden door de Independants gingen andere kunstenaars zich interesseren in het neo-impressionistische werk en sloten zich aan bij de nieuwe stroming.

Kenmerken van de stroming

Het neo-impressionisme is te herkennen aan het gebruik van stipjes (pointillisme genoemd) of hele kleine streepjes (divisionisme genoemd). Het gebruik van deze technieken moest ervoor zorgen dat de kleuren zich niet mengde op het palet, maar op het doek zelf.

Beroemde kunstenaars

Bekende kunstenaars uit het neo-impressionisme zijn Georges Seurat en Paul Signac. Beide schilders worden gezien als de grondleggers van de stroming. Seurat werkte toegewijd aan het onderzoeken van de kleurentheorie. Het bekendste werk van Seurat is La Grande Jatte. Seurat overleed al op jonge leeftijd (31) aan de gevolgen van acute difterie. Signac was de woordvoerder van de stroming en leerde Seurat hoe om te gaan met prismatische kleuren. Na de dood van Seurat ging Signac door en ging naast het schilderen ook schrijven.

De belangrijkste neo-impressionist uit Nederland is Jan Toorop. Toorop was een van de gangmakers in de tweede periode van de stroming. In zijn werk legde Toorop de nadruk op sterke lichteffecten, Luminisme genoemd. Met zijn werk beïnvloedde hij onder meer Piet Mondriaan. Andere beroemde Nederlandse kunstschilders die behoorde tot het neo-impressionisme waren Henry van de Velde, Jan Sluijters en Ferdinand Nibbrig.

Gotische schilderkunst

{lang: 'nl'}

Zoals het ontstaan van vrijwel iedere schilderkunst was die van de gotiek ook geleidelijk. Uit de vroege gotiek is er zeer weinig bewaard gebleven, op een enkele grafschildering na. Dat staat in schril contrast met de overgebleven gotische bouwkunst, maar het is niet anders. In Italië startte de gotiek later – aan het eind van de dertiende eeuw – en de bekende namen daarvan zijn Giotto en Duccio plus de vertegenwoordigers van die stroming uit Sienna. In Duitsland zijn er wel bewaard gebleven schilderingen uit de vroege dertiende eeuw, bijvoorbeeld de plafonddecoratie in de St.-Michaëlskerk in Hildesheim of het Soester altaar dat tegenwoordig in het Staatliche Museen Preussischer Kulturbesitz in Berlijn geconserveerd wordt. In de boekverluchting en in de glasschilderkunst vinden we echter nog wel talrijke gotische overgebleven schilderingen.

Het ontstaan van de gotiek
In Italië bleven fresco’s lange tijd populair, met name in Rome en Toscane. Daarnaast ontwikkelde zich de paneelschilderkunst die zich later over Europa verspreidde. Nadat kunstenaars Simone Martini en Lippo Memmi actief waren geweest in het indertijd pauselijke Avignon won de Italiaanse stijl terrein in heel Frankrijk, Duitsland en de rest van Midden-Europa. De internationale gotiek ontstond uit de wederzijdse beïnvloeding van de indertijd opgeld doende kunststijlen. Panelen en altaarstukken werden in de Nederlanden geliefd door veertiende-eeuwse schilders als André Beauneveu, Melchior Broederlam, Jan Maelwael en Jean de Beaumetz. Zij legden de basis voor de Zuid-Nederlandse schilderkunst van de vijftiende eeuw. Later neemt het realisme het roer over, terwijl in Frankrijk de gotiek nog lange tijd floreert. Italië zit dan al langdurig in de Renaissance, een stroming die in de lage landen nog moet komen door de invloed van P.C. Hooft – vooral literair maar ook algemeen – en door het werk van o.a. Jan van Eyck, Rogier van de Weyden en Robert Campin.

Vooral boekverluchting
De grootste bekendheid kreeg de gotische schilderkunst echter door de boekverluchting. Op perkament schilderde men met veel bladgoud in tempera. De evolutie van de versiering van boeken – zowel die van miniaturen als kapitalen – loopt eigenlijk parallel aan die van de gewone gotische schilderkunst. Helaas is door roof van het gebruikte bladgoud van de boekverluchting ook veel verloren gegaan.

simone_martini_fresco

Fresco van Simone Martini

De schone dramatiek van Barok

{lang: 'nl'}

De wereld zou een armoedige plek zijn als we het zonder fenomenale kunstenaars als Rubens, Vermeer, Caravaggio, Velázquez, Rembrandt en Frans Hals moesten stellen. Deze kunstschilders zijn letterlijk grensoverschrijdend geweest voor de heersende kunstbegrippen. Gebruik van weelderigheid, krullen, pracht en praal, vergroting van afmetingen en de kracht van de uitdrukking: dit is Barok.

Paradijselijk
Van oorsprong heeft Barok een religieuze inslag gekend. De reformatie won in Nederland terrein. Door middel van de Barokstijl probeerde de Katholieke kerk de mensen te overrompelen en hun te winnen voor de kerkelijke gemeenschap. De religie interpreteerde de stijl als een imitatie van het hemels paradijs op aarde. De gelovigen dienden meegesleept te worden door het machtsvertoon. Hoewel Barok sterker in Vlaanderen aanwezig was, bestonden er vele scholen in Nederland.

Grilligheid
Barok komt van ‘Barocco’, een misvormde parel in het Italiaans. Een spottende benaming dus, voor het grillige karakter van de kunst. Het was een periode die duurde van 1600 tot omstreeks 1750. Barok was een gevolg van de Renaissance en kende in elk land een andere uiting. Barok is een totale stijl; beeldhouwkunst, architectuur en schilderkunst kwamen in een kunstwerk samen. Ook is er in de Barokstijl veel aandacht voor details en decoraties. Het vervagen van kleur en het bewerken van licht gaven meer diepte, wat zorgde voor meer uitdrukkingskracht. De periode van Renaissance ging vooral om het intellect, maar bij Barok ging het om emoties. Elk kunstwerk diende een emotioneel effect te bewerkstelligen.

De schilderkunst Barok in Nederland
Nederland bloeide op als nooit tevoren. Het was de Gouden Eeuw, waar veel rijkdom werd behaald en waar Nederland heerste over de wereldzeeën. De Nederlandse maatschappij werd aangedreven door de bovenlaag, die bestond uit bankiers, kooplieden, fabrikanten en scheepsmagnaten. De goede welvaart betekende ook een ontwikkeling van schilderkunst. In ieder huis of werkplaats was wel een schilderij te vinden. Het gebruik van sterke contrasten in lichtbehandeling en kleur, zorgde dat schilders als Jan Steen en Frans Hals ongekend populair werden. Vlaanderen hanteerde een andere stijl binnen de Barok. Het effect van licht en schaduw werd hier nog verder uitgewerkt. De verfijnde meester Pieter Paul Rubens heerste bij ons buurland en overschaduwde de collega Barok-schilders met zijn talent.

Rembrandt
Rembrandt van Rijn’s thema’s waren vooral het verheerlijken van de Nederlandse cultuur, genaamd Hollands Glorie. Een fraai voorbeeld is uiteraard de befaamde ‘Nachtwacht’. De Hollandse school hield zich aan drie elementen van Barok schilderkunst: dynamiek, contrast en onvoorspelbaarheid. Doordat Nederland meer protestants begon te worden, was er geen vraag meer naar altaarstukken. Daarom ontstonden er in de Barok veel volkstaferelen, landschappen en ook zeegezichten.
Evenals bij veel andere Barok-schilders heerst bij Rembrandt de dramatiek. Hij schildert realistisch, met een oog voor de zichtbare schoonheid van de wereld.

Nachtwacht - Rembrandt van Rijn

Nachtwacht – Rembrandt van Rijn

Het minimalisme – De kunst van het weglaten

{lang: 'nl'}
 Oorsprong
Het minimalisme is een kunststroming dat, in de jaren 60, vanuit de Verenigde Staten naar Europa is overgekomen. Het is een stroming uit de beeldende kunst en het is een reactie op het abstracte expressionisme.

Kenmerken
Het bijzondere van het minimalisme is dat deze stroming met zo’n eenvoudig mogelijke materialen en objecten een connectie legt met het hedendaagse leven. Het gaat erom dat je met zo weinig mogelijk objecten een gevoel kan creëren dat mensen aanspreekt. Vaak hebben de kunstwerken van minimalistische kunstenaars geen titel. Dit komt voort uit de gedachte dat iedereen het anders kan interpreteren.

Belangrijke kunstenaars
In het minimalisme zijn er veel bekende kunstenaars. Een bekende kunstenaar is de amerikaan Carl Andre. Hij heeft bekende kunstwerken gemaakt zoals de Roaring Forty. Dit kunstwerk is te bezichtigen in het Kröller-Müller museum. Een andere bekende kusntenaar is de amerikaan Donald Judd. Hij maakte een sculptuur zonder titel. Deze staat tot op de dag van vandaag in Münster, Duitsland. Daarnaast zijn er nog veel kunstenaars die behoren tot het minimalisme. Vaak komen zij uit Amerika omdat daar de oorsprong is te vinden van het minimalisme. Om minimalistische kunstwerken te zien kun je beter in Europa zijn. In de landen Nederland, Belgie en Duitsland zie je op vele plekken de kunstwerken staan.

Het hedendaagse minimalisme
Het minimalisme vind je veelal terug in hedendaagse kunstvormen. In de muziek bijvoorbeeld zie je kenmerken terugkomen van het minimalisme. Dit houdt in dat er veel dezelfde deuntjes terugkomen en er op zijn tijd een kleine verandering in dit deuntje is. Op het gebied van architectuur wordt het minimalisme gekenmerkt met een simpele indeling van het huis en alleen het benodigde is erin geplaatst. In de kunst is het minimalisme gekenmerkt met kunstwerken zonder titel en eenvoudige hedendaagse objecten.
minimalisme

Roaring Forty – Carl Andre

Schilder Peter Paul Rubens

{lang: 'nl'}

Schilder Peter Paul Rubens is in 1577 geboren en in 1640 in Antwerpen gestorven. Hij was een Vlaamse schilder die de barok stijl hanteerde, tekenaar en een diplomaat. Zijn ouders waren beiden van aanzien. Zijn vader was advocaat. De opvoedong die hij en zijn broer kregen was humanistische. Peter Paul Rubens wilde een artistieke opleiding volgen bij Tobias Verhaecht. Twee jaar na de opleiding ging hij verder studeren bij Adam van Noort en tenslotte bij Otto van Veen. Hij werd in 1958 opgenomen als meester in het Antwerpse Sint-Lucasgilde. In 1960 vertrok hij naar Italië, beïnvloed door de kunst uit de oudheid. Hij leerde er veel van de werken van Caravagio. In 1961 maakte hij een reis naar Florence en Rome. Daar schilderde hij zijn eerste altaarswerk.

Peter paul rubens

In 1608 keerde hij terug naar België. Hij werd bij zijn terugkeer benoemd tot hofschilder. Tijdens de periode van 1609-1621, het twaalfjarig bestand, kregen de mensen meer te besteden door het stijgen van de welvaart in Antwerpen. In 1610 richtte hij het Rubenshuis in Antwerpen in waar hij in het atelier werkte met een aantal knapen en leerjongens.

Veel opdrachten
Rubens kon veel opdrachten aanvaarden omdat hij hoofdzakelijk alleen de handen en het gezicht schilderde. Van de rest maakte hij een schets en liet dat schilderen door de knapen. De productiviteit van de meester was verbazingwekkend. Tussen 1621 en 1625 schilderde hij voor het Palais Luxembourg 24 schilderijen. Dat was zijn grootste opdracht die hij ooit heeft ontvangen. Op 30 mei 1640 stierf Rubens in Antwerpen in het Rubenshuis.

Schilderstijl
De schilderstijl van Rubens behoort tot de Antwerpse school. Rubens zijn werken worden gekenmerkt door contrareformatorische barok. Hij is waarschijnlijk wel de belangrijkste vertegenwoordiger van de Vlaamse barok.

Bekende werken
Enkele van de bekende werken van Rubens zijn, De Liefdestuin, De Medus, De Kindermoord van Bethlehem, Het Venusfeest, De Kruisoprichting, De Kruisafneming en zo kunnen we nog wel even doorgaan. In 2002 werd De Kindermoord voor 76 miljoen geveild. Het is een van de duurste schilderijen ter wereld.

Veel van zijn schilderijen zijn bombastisch. Bij veel mensen stoot dat bij mensen tegen de borst maar wanneer je de schilderijen goed bekijkt dan zie je prachtige werken. Het zijn allemaal fantastische schilderijen die perfect zijn geschilderd.

Standbeeld
Op de Groenplaats van Antwerpen staat zijn standbeeld dat in 1843 is geplaatst. Hij was de eerste Vlaming die een standbeeld kreeg. In 2007 richtte de bloemcorso bouwers in Zundert als eerbetoon een dahliaplateau op naar het zelfportret van Rubens.

Rubens  De Liefdestuin

Rubens Venusfeest

Charles Sheeler: fotograaf of schilder?

{lang: 'nl'}

Charles Sheeler, geboren in 1883 in Philadelphia behoort ontegensprekelijk tot het precisionisme. Het grootste kenmerk van deze kunstgroep is dat hun schilderijen zo zuiver en realistisch weergegeven zijn dat ze bijna een foto lijken. Zij schilderen vooral fabrieken, industriële gebouwen en grote steden. Hij genoot een opleiding in de School of Industrial Art in Philadelphia, en daarna aan de Academie van de Schone Kunsten in Pennsylvania.

Charles Sheeler laat zich inspireren
Hij heeft een typische industriële teken-academie achter de rug. Hij maakt verschillende reizen naar Europa. Zo ontdekt hij in Italië de klassieke meesters zoals Pierro della Francesca, waarvan hij de felle kleuren bewondert. Hij maakt in Parijs kennis met het kubisme en het fauvisme. De strakke vormen en rechte lijnen van het kubisme passen exact in het werk van Charles Sheeler. Van de fauvisten leert hij de felle kleuren en grote vlakken kennen.

Charles Sheeler: hoe gaat het verder?
Na zijn omzwervingen in Europa komt hij terug naar Amerika. Hij merkt dat hij met zijn schilderijen niet in zijn levensonderhoud kan voorzien. Hij gaat fotograferen maar blijft trouw aan zijn onderwerpen: fabrieksgebouwen en steden. Zo wordt hij gevraagd door Ford Motor Company om hun bedrijfsgebouwen te fotograferen en te schilderen. ‘Criss Crossed Conveyors’, ‘Ford Plant Rouge’ en City Interior: fotografie en schilderen loopt door mekaar. Dit zal zijn hele leven zo blijven.

De werken van Charles Sheeler
Zijn beginperiode kenmerkt zich door felle, maar niet schreeuwende kleuren. Daarnaast is hij heel precies in zijn uitvoering. Zo schildert hij ‘Upper deck’ (1929), ‘American Landscape’ (1930) en ‘Interior with stove’ (1932).

Een paar jaar later gaat hij over naar fellere kleuren en verdwijnen langzaam de grijs-tinten. Hij schildert in 1939 onder andere ‘Conversation, Sky & Earth’, ‘Steam turbine’ en Yankee ‘Clipper’ die er uiterst realistisch uitzien. Deze drie werken worden samen met een paar andere uit hetzelfde jaar opgenomen in het magazine Fortune of Art.

In een latere periode gaat hij zijn ‘American interiors’ schilderen. ‘Windows’ (1952), ‘Canyons’ (1951) en ‘Golden Gate’ (1955) staan een heel eind af van zijn eerste werken en drukken meer een impressie uit dan het fotografisch weergeven van de werkelijkheid. De volumes worden vervangen door tweedimensionele vlakken.

Als we het levenswerk van Charles Sheeler bekijken, mag hij een waardige vertegenwoordiger van het precisionisme genoemd worden.

charles2

charles1

charles3