Het tijdperk van Michelangelo

{lang: 'nl'}

De kunstenaar Michelangelo Buonarroti

Voluit; Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni. Deze man is één van de belangrijkste kunstenaars van de Italiaanse renaissance. De meeste mensen kennen hem als kunstschilder maar hij blonk ook uit op het gebied van beeldhouwen. Tevens was hij architect en dichter. Als kind tekende hij graag. Tot ongenoegen van zijn vader vond hij kunst belangrijker dan school. Hij zette door en niet zonder succes! Op zijn zestiende ging hij in de leer bij Domenico Ghirlandaio om vervolgens te gaan leren bij een bekende beeldhouwer. Ook heeft Michelangelo een tijd vertoeft tussen geleerden en dichters. Dat was in de periode 1490-1492.

Vertrek naar Bologna

Michelangelo verbleef tot dan toe in Florence. Toen de stad in de greep kwam van iemand die tegen kunst was vertrok hij naar Bologna. Hij maakte daar “De engel met de kandelaar” en de bekende beelden van Sint Proculus en Sint Petronius. Hij keerde even terug naar Florence om vervolgens naar Rome te gaan. Hier vervaardigde hij de beelden Bacchus en de bekende Pietà. De laatstgenoemde vinden we terug in de Sint-Pieter in Rome. Begin 1500 ging hij weer terug naar Bologna waar de sfeer nu anders was. Het beeldhouwwerk “David” werd in deze periode door hem gemaakt. In 1505 ging hij terug naar Rome om het grafmonument van de toenmalige Paus te creëren. Maar liefst 32 jaar na het overlijden van de Paus was dit pas af! In opdracht van de Paus maakte Michelangelo ook fresco’s voor het plafond van de Sixtijnse Kapel in Rome. Deze prachtige werken zijn tegenwoordig wereldberoemd. Later kreeg Michelangelo ook architectonische opdrachten. In onder andere de Sanlorenzobasiliek in Florance is dit terug te zien.

Voorgoed naar Rome

In 1534 vertrok hij definitief naar Rome. In 1541 werd de laatste hand gelegd aan “Het laatste oordeel”. Het plein en de trap van Piazza del Campidoglio zijn ook ontwerpen van deze grootmeester. Michelangelo is bijna 89 jaar oud geworden.

Maak kennis met de school van Barbizon

{lang: 'nl'}

Afbeeldingsresultaat

Wat is de school van Barbizon

Voordat een groepje schilders rond 1830 de natuur gingen schilderen werd deze alleen gebruikt als achtergrond voor klassieke en historische taferelen. Kunstschilders die in de periode van 1830 tot en met 1870 ook echt alleen maar schilderijen creëerde die de natuur lieten zien haalden hun motieven uit de bosrijke streken rond Barbizon in Frankrijk. Zij maakten hun schilderijen in de open lucht en deze kunstwerken waren een revolutie in de landschapsschilderkunst. De schilderijen van de natuur werden zonder verdere opsmuk geschilderd. Alleen maar puur natuur dus. Dit werd in veel kringen in die tijd niet echt gewaardeerd.

Romantiek in de schilderkunst

Romantiek was in die jaren een stroming binnen de westerse schilderkunst. De nadruk werd gelegd op verbeeldingskracht en subjectieve expressie. De werkelijkheid werd vaak wat geïdealiseerd weergegeven. Als reactie op de romantiekstroming kwam de landsschapsskunst in opkomst. Realistisch schilderen, dus schilderen zoals het ook werkelijk was. Het Franse dorpje Barbizon met zijn omringende bossen van Fontainebleau gaven de schilders genoeg inspiratie om hun schilderijen te maken. Zo richtten de kunstschilders zich tegen de academisme van de Parijse salons.

De schilders van de school van Barbizon

De school van Barbizon werden o.a. beïnvloed door schilders als;

  • Théodore Rousseau
  • John Constable
  • Jacob van Ruisdael
  • Meindert Hobbema

Deze en nog vele andere kunstschilders drukten hun stempel op de school van Barbizon en zorgden ervoor dat het realistische landschapsschilderen werd geaccepteerd en steeds meer waardering kreeg.

Jacob van Ruisdael

De in 1628 te Haarlem geboren Ruisdael was een bekend etser en schilder van landschappen en zeegezichten. Deze landschapsschilder heeft grote invloed gehad op de school van Barbizon. Meindert Hobbema was een leerling van Jacob en ook deze persoon heeft een zeker invloed gehad op de school van Barbizon. Jacob van Ruisdael stond rond het jaar 1650 hoog in aanzien in Amsterdam.

Théodore Rousseau

Een zeer gewaardeerd lid van de school was Théodore Rousseau. De in 1812 te Parijs geboren Théodore kreeg een academische opleiding o.a. bij de landschapsschilder Charles Rémond. Théodore voelde zich sterk aangetrokken door de natuur en vooral de bossen van Fountainbleau was voor hem een gebied dat door zijn mysterie en grootsheid direct door hem geschilderd wilde worden. Eén van zijn bekende schilderijen was “Landschap bij Barbizon” wat hij in 1850 heeft geschilderd. Een ruig, heuvelachtig landschap wat met vrij donkere tinten is opgebracht. In het landschap staat een kromgegroeide boom waar vaag een aantal dieren (koeien?) staan. Het lijkt een beetje op een duinlandschap.

 

De kunststroming het neo-impressionisme

{lang: 'nl'}

Het neo-impressionisme is een kunststroming die is ontstaan omstreeks 1884 in Frankrijk. De grondleggers van deze schilderstijl zijn de Franse schilders Paul Signac en George Seurat. In het artikel wordt verder ingezoomd op kenmerken van het neo-impressionisme en haar ontstaansgeschiedenis.

Ontstaan van het neo-impressionisme

Het neo-impressionisme is ontstaan tijdens de tentoonstelling van de Independants (een nieuwe tentoonstellingsgroep) in 1884, waarbij de schilders Seurat en Signac elkaar ontmoette. Twee jaar later werd in Parijs door impressionisten de laatste tentoonstelling gehouden, waarbij neo-impressionistische kunst werd getoond. Tijdens een tweede tentoonstelling gehouden door de Independants gingen andere kunstenaars zich interesseren in het neo-impressionistische werk en sloten zich aan bij de nieuwe stroming.

Kenmerken van de stroming

Het neo-impressionisme is te herkennen aan het gebruik van stipjes (pointillisme genoemd) of hele kleine streepjes (divisionisme genoemd). Het gebruik van deze technieken moest ervoor zorgen dat de kleuren zich niet mengde op het palet, maar op het doek zelf.

Beroemde kunstenaars

Bekende kunstenaars uit het neo-impressionisme zijn Georges Seurat en Paul Signac. Beide schilders worden gezien als de grondleggers van de stroming. Seurat werkte toegewijd aan het onderzoeken van de kleurentheorie. Het bekendste werk van Seurat is La Grande Jatte. Seurat overleed al op jonge leeftijd (31) aan de gevolgen van acute difterie. Signac was de woordvoerder van de stroming en leerde Seurat hoe om te gaan met prismatische kleuren. Na de dood van Seurat ging Signac door en ging naast het schilderen ook schrijven.

De belangrijkste neo-impressionist uit Nederland is Jan Toorop. Toorop was een van de gangmakers in de tweede periode van de stroming. In zijn werk legde Toorop de nadruk op sterke lichteffecten, Luminisme genoemd. Met zijn werk beïnvloedde hij onder meer Piet Mondriaan. Andere beroemde Nederlandse kunstschilders die behoorde tot het neo-impressionisme waren Henry van de Velde, Jan Sluijters en Ferdinand Nibbrig.

Gotische schilderkunst

{lang: 'nl'}

Zoals het ontstaan van vrijwel iedere schilderkunst was die van de gotiek ook geleidelijk. Uit de vroege gotiek is er zeer weinig bewaard gebleven, op een enkele grafschildering na. Dat staat in schril contrast met de overgebleven gotische bouwkunst, maar het is niet anders. In Italië startte de gotiek later – aan het eind van de dertiende eeuw – en de bekende namen daarvan zijn Giotto en Duccio plus de vertegenwoordigers van die stroming uit Sienna. In Duitsland zijn er wel bewaard gebleven schilderingen uit de vroege dertiende eeuw, bijvoorbeeld de plafonddecoratie in de St.-Michaëlskerk in Hildesheim of het Soester altaar dat tegenwoordig in het Staatliche Museen Preussischer Kulturbesitz in Berlijn geconserveerd wordt. In de boekverluchting en in de glasschilderkunst vinden we echter nog wel talrijke gotische overgebleven schilderingen.

Het ontstaan van de gotiek
In Italië bleven fresco’s lange tijd populair, met name in Rome en Toscane. Daarnaast ontwikkelde zich de paneelschilderkunst die zich later over Europa verspreidde. Nadat kunstenaars Simone Martini en Lippo Memmi actief waren geweest in het indertijd pauselijke Avignon won de Italiaanse stijl terrein in heel Frankrijk, Duitsland en de rest van Midden-Europa. De internationale gotiek ontstond uit de wederzijdse beïnvloeding van de indertijd opgeld doende kunststijlen. Panelen en altaarstukken werden in de Nederlanden geliefd door veertiende-eeuwse schilders als André Beauneveu, Melchior Broederlam, Jan Maelwael en Jean de Beaumetz. Zij legden de basis voor de Zuid-Nederlandse schilderkunst van de vijftiende eeuw. Later neemt het realisme het roer over, terwijl in Frankrijk de gotiek nog lange tijd floreert. Italië zit dan al langdurig in de Renaissance, een stroming die in de lage landen nog moet komen door de invloed van P.C. Hooft – vooral literair maar ook algemeen – en door het werk van o.a. Jan van Eyck, Rogier van de Weyden en Robert Campin.

Vooral boekverluchting
De grootste bekendheid kreeg de gotische schilderkunst echter door de boekverluchting. Op perkament schilderde men met veel bladgoud in tempera. De evolutie van de versiering van boeken – zowel die van miniaturen als kapitalen – loopt eigenlijk parallel aan die van de gewone gotische schilderkunst. Helaas is door roof van het gebruikte bladgoud van de boekverluchting ook veel verloren gegaan.

simone_martini_fresco

Fresco van Simone Martini

De schone dramatiek van Barok

{lang: 'nl'}

De wereld zou een armoedige plek zijn als we het zonder fenomenale kunstenaars als Rubens, Vermeer, Caravaggio, Velázquez, Rembrandt en Frans Hals moesten stellen. Deze kunstschilders zijn letterlijk grensoverschrijdend geweest voor de heersende kunstbegrippen. Gebruik van weelderigheid, krullen, pracht en praal, vergroting van afmetingen en de kracht van de uitdrukking: dit is Barok.

Paradijselijk
Van oorsprong heeft Barok een religieuze inslag gekend. De reformatie won in Nederland terrein. Door middel van de Barokstijl probeerde de Katholieke kerk de mensen te overrompelen en hun te winnen voor de kerkelijke gemeenschap. De religie interpreteerde de stijl als een imitatie van het hemels paradijs op aarde. De gelovigen dienden meegesleept te worden door het machtsvertoon. Hoewel Barok sterker in Vlaanderen aanwezig was, bestonden er vele scholen in Nederland.

Grilligheid
Barok komt van ‘Barocco’, een misvormde parel in het Italiaans. Een spottende benaming dus, voor het grillige karakter van de kunst. Het was een periode die duurde van 1600 tot omstreeks 1750. Barok was een gevolg van de Renaissance en kende in elk land een andere uiting. Barok is een totale stijl; beeldhouwkunst, architectuur en schilderkunst kwamen in een kunstwerk samen. Ook is er in de Barokstijl veel aandacht voor details en decoraties. Het vervagen van kleur en het bewerken van licht gaven meer diepte, wat zorgde voor meer uitdrukkingskracht. De periode van Renaissance ging vooral om het intellect, maar bij Barok ging het om emoties. Elk kunstwerk diende een emotioneel effect te bewerkstelligen.

De schilderkunst Barok in Nederland
Nederland bloeide op als nooit tevoren. Het was de Gouden Eeuw, waar veel rijkdom werd behaald en waar Nederland heerste over de wereldzeeën. De Nederlandse maatschappij werd aangedreven door de bovenlaag, die bestond uit bankiers, kooplieden, fabrikanten en scheepsmagnaten. De goede welvaart betekende ook een ontwikkeling van schilderkunst. In ieder huis of werkplaats was wel een schilderij te vinden. Het gebruik van sterke contrasten in lichtbehandeling en kleur, zorgde dat schilders als Jan Steen en Frans Hals ongekend populair werden. Vlaanderen hanteerde een andere stijl binnen de Barok. Het effect van licht en schaduw werd hier nog verder uitgewerkt. De verfijnde meester Pieter Paul Rubens heerste bij ons buurland en overschaduwde de collega Barok-schilders met zijn talent.

Rembrandt
Rembrandt van Rijn’s thema’s waren vooral het verheerlijken van de Nederlandse cultuur, genaamd Hollands Glorie. Een fraai voorbeeld is uiteraard de befaamde ‘Nachtwacht’. De Hollandse school hield zich aan drie elementen van Barok schilderkunst: dynamiek, contrast en onvoorspelbaarheid. Doordat Nederland meer protestants begon te worden, was er geen vraag meer naar altaarstukken. Daarom ontstonden er in de Barok veel volkstaferelen, landschappen en ook zeegezichten.
Evenals bij veel andere Barok-schilders heerst bij Rembrandt de dramatiek. Hij schildert realistisch, met een oog voor de zichtbare schoonheid van de wereld.

Nachtwacht - Rembrandt van Rijn

Nachtwacht – Rembrandt van Rijn

Het minimalisme – De kunst van het weglaten

{lang: 'nl'}
 Oorsprong
Het minimalisme is een kunststroming dat, in de jaren 60, vanuit de Verenigde Staten naar Europa is overgekomen. Het is een stroming uit de beeldende kunst en het is een reactie op het abstracte expressionisme.

Kenmerken
Het bijzondere van het minimalisme is dat deze stroming met zo’n eenvoudig mogelijke materialen en objecten een connectie legt met het hedendaagse leven. Het gaat erom dat je met zo weinig mogelijk objecten een gevoel kan creëren dat mensen aanspreekt. Vaak hebben de kunstwerken van minimalistische kunstenaars geen titel. Dit komt voort uit de gedachte dat iedereen het anders kan interpreteren.

Belangrijke kunstenaars
In het minimalisme zijn er veel bekende kunstenaars. Een bekende kunstenaar is de amerikaan Carl Andre. Hij heeft bekende kunstwerken gemaakt zoals de Roaring Forty. Dit kunstwerk is te bezichtigen in het Kröller-Müller museum. Een andere bekende kusntenaar is de amerikaan Donald Judd. Hij maakte een sculptuur zonder titel. Deze staat tot op de dag van vandaag in Münster, Duitsland. Daarnaast zijn er nog veel kunstenaars die behoren tot het minimalisme. Vaak komen zij uit Amerika omdat daar de oorsprong is te vinden van het minimalisme. Om minimalistische kunstwerken te zien kun je beter in Europa zijn. In de landen Nederland, Belgie en Duitsland zie je op vele plekken de kunstwerken staan.

Het hedendaagse minimalisme
Het minimalisme vind je veelal terug in hedendaagse kunstvormen. In de muziek bijvoorbeeld zie je kenmerken terugkomen van het minimalisme. Dit houdt in dat er veel dezelfde deuntjes terugkomen en er op zijn tijd een kleine verandering in dit deuntje is. Op het gebied van architectuur wordt het minimalisme gekenmerkt met een simpele indeling van het huis en alleen het benodigde is erin geplaatst. In de kunst is het minimalisme gekenmerkt met kunstwerken zonder titel en eenvoudige hedendaagse objecten.
minimalisme

Roaring Forty – Carl Andre

Schilder Peter Paul Rubens

{lang: 'nl'}

Schilder Peter Paul Rubens is in 1577 geboren en in 1640 in Antwerpen gestorven. Hij was een Vlaamse schilder die de barok stijl hanteerde, tekenaar en een diplomaat. Zijn ouders waren beiden van aanzien. Zijn vader was advocaat. De opvoedong die hij en zijn broer kregen was humanistische. Peter Paul Rubens wilde een artistieke opleiding volgen bij Tobias Verhaecht. Twee jaar na de opleiding ging hij verder studeren bij Adam van Noort en tenslotte bij Otto van Veen. Hij werd in 1958 opgenomen als meester in het Antwerpse Sint-Lucasgilde. In 1960 vertrok hij naar Italië, beïnvloed door de kunst uit de oudheid. Hij leerde er veel van de werken van Caravagio. In 1961 maakte hij een reis naar Florence en Rome. Daar schilderde hij zijn eerste altaarswerk.

Peter paul rubens

In 1608 keerde hij terug naar België. Hij werd bij zijn terugkeer benoemd tot hofschilder. Tijdens de periode van 1609-1621, het twaalfjarig bestand, kregen de mensen meer te besteden door het stijgen van de welvaart in Antwerpen. In 1610 richtte hij het Rubenshuis in Antwerpen in waar hij in het atelier werkte met een aantal knapen en leerjongens.

Veel opdrachten
Rubens kon veel opdrachten aanvaarden omdat hij hoofdzakelijk alleen de handen en het gezicht schilderde. Van de rest maakte hij een schets en liet dat schilderen door de knapen. De productiviteit van de meester was verbazingwekkend. Tussen 1621 en 1625 schilderde hij voor het Palais Luxembourg 24 schilderijen. Dat was zijn grootste opdracht die hij ooit heeft ontvangen. Op 30 mei 1640 stierf Rubens in Antwerpen in het Rubenshuis.

Schilderstijl
De schilderstijl van Rubens behoort tot de Antwerpse school. Rubens zijn werken worden gekenmerkt door contrareformatorische barok. Hij is waarschijnlijk wel de belangrijkste vertegenwoordiger van de Vlaamse barok.

Bekende werken
Enkele van de bekende werken van Rubens zijn, De Liefdestuin, De Medus, De Kindermoord van Bethlehem, Het Venusfeest, De Kruisoprichting, De Kruisafneming en zo kunnen we nog wel even doorgaan. In 2002 werd De Kindermoord voor 76 miljoen geveild. Het is een van de duurste schilderijen ter wereld.

Veel van zijn schilderijen zijn bombastisch. Bij veel mensen stoot dat bij mensen tegen de borst maar wanneer je de schilderijen goed bekijkt dan zie je prachtige werken. Het zijn allemaal fantastische schilderijen die perfect zijn geschilderd.

Standbeeld
Op de Groenplaats van Antwerpen staat zijn standbeeld dat in 1843 is geplaatst. Hij was de eerste Vlaming die een standbeeld kreeg. In 2007 richtte de bloemcorso bouwers in Zundert als eerbetoon een dahliaplateau op naar het zelfportret van Rubens.

Rubens  De Liefdestuin

Rubens Venusfeest

Charles Sheeler: fotograaf of schilder?

{lang: 'nl'}

Charles Sheeler, geboren in 1883 in Philadelphia behoort ontegensprekelijk tot het precisionisme. Het grootste kenmerk van deze kunstgroep is dat hun schilderijen zo zuiver en realistisch weergegeven zijn dat ze bijna een foto lijken. Zij schilderen vooral fabrieken, industriële gebouwen en grote steden. Hij genoot een opleiding in de School of Industrial Art in Philadelphia, en daarna aan de Academie van de Schone Kunsten in Pennsylvania.

Charles Sheeler laat zich inspireren
Hij heeft een typische industriële teken-academie achter de rug. Hij maakt verschillende reizen naar Europa. Zo ontdekt hij in Italië de klassieke meesters zoals Pierro della Francesca, waarvan hij de felle kleuren bewondert. Hij maakt in Parijs kennis met het kubisme en het fauvisme. De strakke vormen en rechte lijnen van het kubisme passen exact in het werk van Charles Sheeler. Van de fauvisten leert hij de felle kleuren en grote vlakken kennen.

Charles Sheeler: hoe gaat het verder?
Na zijn omzwervingen in Europa komt hij terug naar Amerika. Hij merkt dat hij met zijn schilderijen niet in zijn levensonderhoud kan voorzien. Hij gaat fotograferen maar blijft trouw aan zijn onderwerpen: fabrieksgebouwen en steden. Zo wordt hij gevraagd door Ford Motor Company om hun bedrijfsgebouwen te fotograferen en te schilderen. ‘Criss Crossed Conveyors’, ‘Ford Plant Rouge’ en City Interior: fotografie en schilderen loopt door mekaar. Dit zal zijn hele leven zo blijven.

De werken van Charles Sheeler
Zijn beginperiode kenmerkt zich door felle, maar niet schreeuwende kleuren. Daarnaast is hij heel precies in zijn uitvoering. Zo schildert hij ‘Upper deck’ (1929), ‘American Landscape’ (1930) en ‘Interior with stove’ (1932).

Een paar jaar later gaat hij over naar fellere kleuren en verdwijnen langzaam de grijs-tinten. Hij schildert in 1939 onder andere ‘Conversation, Sky & Earth’, ‘Steam turbine’ en Yankee ‘Clipper’ die er uiterst realistisch uitzien. Deze drie werken worden samen met een paar andere uit hetzelfde jaar opgenomen in het magazine Fortune of Art.

In een latere periode gaat hij zijn ‘American interiors’ schilderen. ‘Windows’ (1952), ‘Canyons’ (1951) en ‘Golden Gate’ (1955) staan een heel eind af van zijn eerste werken en drukken meer een impressie uit dan het fotografisch weergeven van de werkelijkheid. De volumes worden vervangen door tweedimensionele vlakken.

Als we het levenswerk van Charles Sheeler bekijken, mag hij een waardige vertegenwoordiger van het precisionisme genoemd worden.

charles2

charles1

charles3

Precisionisme

{lang: 'nl'}

Het Precisionisme is een kunststroming die in Amerika is ontstaan rond 1920. We noemen het ook wel eens de tegenhanger van de Europese ‘Nieuwe Zakelijkheid’. Een andere naam die deze stroming kreeg, is ‘kubistisch realisme’. Er zitten heel wat invloeden van het kubisme en futurisme in verweven. De schilderijen worden beïnvloed door de industrialisatie. Ze beelden vooral machines, industriële gebouwen en fabrieken uit. De weergave is zo precies en gedetailleerd dat het soms wel een foto lijkt. Vandaar ook de naam ‘Precisionisme’. In hun abstractie gaan de kunstenaars soms heel ver.

Hoe is Precisionisme ontstaan?
Deze kunstvorm was hoofdzakelijk een reactie op de industrialisatie die ontstond in de jaren 1920. Industriële gebouwen rezen uit de grond. Enerzijds beelden de kunstenaars de angst, anderzijds de bewondering uit voor de industriële ontplooiing. Deze kunststroom stak voor het eerst de kop op in Amerika. Zij vermeden alle invloeden van Europa. Deze strekking zal dan ook niet voorkomen buiten Amerika.

Het Precisionisme beïnvloedt andere stromingen
Tijdens de periode van het Precisionisme had deze kunst reeds invloed op de fotografie. De schilder Charles Sheeler maakte ook foto’s van industriële gebouwen. Ook Paul Strand, een vriend van Sheeler, zal dergelijke foto’s maken. Later zal deze kunststroom zowel de Pop Art als het Magisch Realisme beïnvloeden. Beide strekkingen worden met de grootste precisie uitgevoerd en zijn een bijna fotografische weergave van een denkbeeldige wereld.


Precisionisme: een paar voorbeelden

Typische voorbeelden zijn: Miklos Suba, Charles Sheeler en Preston Dickinson. Hoewel we in het werk ‘Saw The Figure 5 in Gold’ van Charles Demuth niet direct een industrieel gebouw herkennen, is dit toch één van de belangrijkste werken. Francis Criss stelt dan weer eerder de arbeiders dan de gebouwen voor. Wellicht ken je ook Edward Hopper met zijn werken ‘Nighthawks’ en ‘Gas Station’. Hij beeldt de eenzaamheid in de stad uit. Verder vermelden we graag: Louis Lozowick met zijn zwart-wil schilderijen van vooral treinen en wolkenkrabbers. In zijn werken voel je de duistere sfeer van de snel groeiende stad. Georges Ault heeft het dan weer eerder voor oude land- en boerenhuizen, een onderwerp dat vaker terugkomt in deze kunstgroep. Opvallend aan deze kunstenaars is dat ze vaak tentoonstellingen van mekaars werk organiseren. Zij vormen een hechte groep in Amerika.

Willem van Genk

{lang: 'nl'}

Leven en werk van kunstschilder Willem Van Genk
De autistische Willem van Genk werd in 1927 geboren in Voorburg. Reeds op jonge leeftijd toonde hij zich een absolute uitblinker in tekenen. Zowel in zijn leef-en denkwereld als in zijn vele werken is niets voorspelbaar. Van Genk leefde en werkte in een impuls. Nadat hij enkele jobs uitvoerde als graficus, belandde hij aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten van Den Haag. Dat betekende voor Van Genk de start van een rijk gevulde carrière waarin hij door de ene werd geprezen en door andere verguisd.

Aandacht voor het kleinste detail
In al zijn werken toont Van Genk zijn aandacht voor de allerkleinste details. In het begin van zijn carrière weerspiegelde dat zich in verbluffende collages, steeds met een imposant en centraal beeld omringd door een ganse reeks kleinere beelden. Al zijn werken herinneren aan zijn niet gemakkelijke leven, maar ook aan zijn talrijke reizen en zijn verrassende ideologieën.

Eigenzinnige kunstenaar

Willem Van Genk was niet alleen autodidact. Het was even goed een eigenzinnige kunstenaar, die altijd zijn eigen weg ging en van geen compromissen wilde weten. Zijn verblijf op de Academie had nochtans een belangrijke invloed op zijn latere werk. Hij zocht zijn inspiratie vooral in boeken en in tijdschriften over hedendaagse kunst.

De opmerkelijke evolutie in al zijn werken resulteerde in 1964 in zijn eerste tentoonstelling. Dat gebeurde op uitnodiging van, jawel, de Academie. Die expo bleek meteen een schot in de roos. Het succes was slechts van erg korte duur, maar Van Genk zette koppig door en ging zoals altijd zijn eigen weg.

Voorliefde voor architectuur, voertuigen en techniek
Gaandeweg toonde Van Genk meer en meer interesse voor grootse architectuurprojecten, indrukwekkende voertuigen en ingewikkelde technische installaties. Dat alles combineerde hij met zijn traumatische levenservaringen gaande van paranoïde angsten en zijn schrikwekkende achtervolgingswaanzin.

Zowel gedwongen als vrijwillig in de psychiatrie
Zowel in zijn leven als zijn werk was ieder logisch denkpatroon steeds ver te zoeken. Deze eigenzinnige kunstenaar werd AL talrijke keren opgenomen in de psychiatrische inrichting Bloemendaal. Soms vrijwillig, maar meestal onder zware dwang. Terwijl zijn werk steeds met een minachtend knipoog werd beoordeeld, wordt Van Genk vandaag tot de belangrijkste kunstenaars van de outsider-arts in ons land gerekend.

Koning van de stations

Van Genk noemde zichzelf ‘de koning van de stations’. Hij toonde van in zijn jeugd een grote voorliefde voor stations. Dat weerspiegelde zich in vele van zijn werken. Alles wat groot en indrukwekkend was fascineerde hem. Gaande van allerlei voertuigen en treinen, tot tanks, stations en zeppelins.

Regenjassen
Naast tekeningen, bezat Willem van Genk een ook een grote verzameling… regenjassen.
Vooral lange, donkere, lederen of nep lederen regenjassen. Dat is ongetwijfeld het gevolg van een trauma, opgelopen tijdens de oorlog. Hij droeg vooral jassen die hij met stevige knopen heel nauw kon aansluiten. Regenjassen droeg hij meestal slechts één keer.

Internationale onderscheiding
Van Genk, die zowel door zijn familie- als zijn vriendenkring en zijn collega’s nooit ernstig werd genomen, won in 1997 toch de Grand Prix op een internationale expositie van naïeve en outsiderkunst in Bratislava. Sindsdien gaat er geen maand voorbij of er wordt wel ergens in binnen- als buitenland een tentoonstelling met zijn werken georganiseerd. En zowel het Stedelijk Museum in Amsterdam, als het Musée d’Art Moderne in Parijs en het Croation Museum of Naive Art in Zagreb hebben ondertussen al werk van hem aan de muren hangen.