Duchamps nadagen

{lang: 'nl'}

In 1923 verklaarde Marcel Duchamp zijn eerste grote werk waarmee hij in 1915 na zijn aankomst in New York begonnen was – “La Mariée mise à nu par ses célibataires, même”, een olieverfschilderij op glasplaten met draad en stof – definitief onvoltooid. Zijn hoogtijdagen in de kunst waren over. Hij verliet de Verenigde Staten en stortte zich op een heel andere kunst: die van het schaken. Daarin behaalde hij zelfs een grootmeestertitel. Pas na de Duitse bezetting van Frankrijk ging hij weer terug naar de VS.

Frank Zweegers Duchamp

La Mariée mise à nu par ses célibataires, même

In het geheim werkte Duchamp tot zijn dood nog aan “Etant donnés: 1. la chute d’eau/2. le gaz d’éclairage”, een installatie bestaande uit een vrouwelijk naakt op een takkenbos, met een gaslamp, alleen te bekijken door kijkgaten in een deur. Dit werk is nog altijd te zien in Philadelphia.

Frank Zweegers - Duchamp deur

Bron afbeelding: www.stickel.com.br/

Frank Zweegers Duchamp-naakt-installatie

Bron afbeelding: nowherelimited.com

Marcel Duchamp kan, samen met Picasso, Kandinsky en Matisse als de vader van de hedendaagse kunst beschouwd worden, en met name als het om de nieuwere kunstvormen als installaties en conceptuele kunst gaat, waar hij in alle richtingen (zelfs in de richting van de videokunst, met zijn film Anemic Cinema) zeer belangrijke stappen heeft gezet.

Duchamps urinoir

{lang: 'nl'}

Duchamp was de eerste die een alledaags voorwerp presenteerde als een kunstwerk (de eerder genoemde readymade). Dit was een mijlpaal voor de hedendaagse beeldende kunst en Duchamp riep hiermee opnieuw filosofische vragen op over de aard en functie van kunst (hij deed dit natuurlijk al eerder met zijn fietswiel op een kruk).

Frank Zweegers Fontaine Duchamp

“Fountain” was een gewoon urinoir – gesigneerd met “R.Mutt” 1917 – dat Duchamp anoniem inzond voor een juryloze expositie in 1917 te New York, waarvan hij zelf directielid was. De inzending werd echter gezien als een belediging van de organisatie van de expositie en geweigerd. Toch ging het niet onopgemerkt aan de geschiedenis voorbij; in 2004 werd het urinoir door een panel van 500 kunstkenners zelfs verkozen tot invloedrijkste kunstwerk van de 20e eeuw.