Precisionisme

{lang: 'nl'}

Het Precisionisme is een kunststroming die in Amerika is ontstaan rond 1920. We noemen het ook wel eens de tegenhanger van de Europese ‘Nieuwe Zakelijkheid’. Een andere naam die deze stroming kreeg, is ‘kubistisch realisme’. Er zitten heel wat invloeden van het kubisme en futurisme in verweven. De schilderijen worden beïnvloed door de industrialisatie. Ze beelden vooral machines, industriële gebouwen en fabrieken uit. De weergave is zo precies en gedetailleerd dat het soms wel een foto lijkt. Vandaar ook de naam ‘Precisionisme’. In hun abstractie gaan de kunstenaars soms heel ver.

Hoe is Precisionisme ontstaan?
Deze kunstvorm was hoofdzakelijk een reactie op de industrialisatie die ontstond in de jaren 1920. Industriële gebouwen rezen uit de grond. Enerzijds beelden de kunstenaars de angst, anderzijds de bewondering uit voor de industriële ontplooiing. Deze kunststroom stak voor het eerst de kop op in Amerika. Zij vermeden alle invloeden van Europa. Deze strekking zal dan ook niet voorkomen buiten Amerika.

Het Precisionisme beïnvloedt andere stromingen
Tijdens de periode van het Precisionisme had deze kunst reeds invloed op de fotografie. De schilder Charles Sheeler maakte ook foto’s van industriële gebouwen. Ook Paul Strand, een vriend van Sheeler, zal dergelijke foto’s maken. Later zal deze kunststroom zowel de Pop Art als het Magisch Realisme beïnvloeden. Beide strekkingen worden met de grootste precisie uitgevoerd en zijn een bijna fotografische weergave van een denkbeeldige wereld.


Precisionisme: een paar voorbeelden

Typische voorbeelden zijn: Miklos Suba, Charles Sheeler en Preston Dickinson. Hoewel we in het werk ‘Saw The Figure 5 in Gold’ van Charles Demuth niet direct een industrieel gebouw herkennen, is dit toch één van de belangrijkste werken. Francis Criss stelt dan weer eerder de arbeiders dan de gebouwen voor. Wellicht ken je ook Edward Hopper met zijn werken ‘Nighthawks’ en ‘Gas Station’. Hij beeldt de eenzaamheid in de stad uit. Verder vermelden we graag: Louis Lozowick met zijn zwart-wil schilderijen van vooral treinen en wolkenkrabbers. In zijn werken voel je de duistere sfeer van de snel groeiende stad. Georges Ault heeft het dan weer eerder voor oude land- en boerenhuizen, een onderwerp dat vaker terugkomt in deze kunstgroep. Opvallend aan deze kunstenaars is dat ze vaak tentoonstellingen van mekaars werk organiseren. Zij vormen een hechte groep in Amerika.

Georgia O’Keeffe

{lang: 'nl'}

Deze Amerikaanse kunstenares hoor je misschien niet regelmatig vallen wanneer er gesproken wordt over grote en bekende namen binnen de kunst. Maar desalniettemin, is Georgia O’Keeffe (1887-1986) een grote naam met een aantal belangrijke onderscheidingen.

Zij was een beoefenaar van het precisionisme, een schilderes, grafisch ontwerpster en kunstlerares. De stroming precisionisme hoor je misschien niet vaak, maar het is een andere benaming voor kubistisch realisme in de periode 1920-1940. Kenmerkend aan haar werk waren landschappen, bloemen, rotsen, dieren, maar ook beenderen. Zowel zijzelf als haar werk kende donkere periodes. Haar psychische strubbelingen uitte zij ook op artistiek vlak. Na een artistieke crisis heeft ze afstand van haar werk gedaan. Ze begon daarna opnieuw en werkte enkel in het zwart-wit.

Haar invloed was groot
Terwijl Europa toentertijd werd gedomineerd door een compleet ander type stroming dan die van O’Keeffe, lukte het haar om deze Amerikaanse schilderstijl door te geven aan de Europeanen. Haar invloed was dus grensverleggend.

In 1977 ontving ze van president Gerard Ford, de hoogste onderscheiding die een Amerikaans staatsburger kan krijgen namelijk de Presidential Medal of Freedom. In 1985 ontving ze de National Medal of Arts, dit is de hoogste onderscheiding die een kunstenaar kan krijgen.

 

 

Georgia O'Keeffe via Wikimedia Commons

Georgia O’Keeffe via Wikimedia Commons